در سوگ تک درخت آذری

‌به گزارش خبرنگار ایرنا، سحرگاه ششم شهریورماه سال‌ ۴۵ در دهلران جنوبی ترین نقطه استان ایلام و در روستایی بسیار کوچک‌ در نوار مرز ( دشت اکبر) نوزادی دیده به جهان گشود که والدینش عادل آذر نام نهادند. آنان با فرّ ، شکوه ، امید و انتظار نورسیده خویش را در اقلیم جان غرس کردند.

باغبانان این تک درخت تناور شب و روز پاسدارش بودند و با آب و خاک و آفتاب و عشق حفاظت کردند و رشدش را به نظاره نشسته و ترقی جوانه های آنرا جشن می گرفتند.

این جماعت باصداقت ، در نخستین ساعات تجاوز رژیم بعث عراق به ایران عزیز ، قبل از جان و مال‌ خویش، این درختچه مثمر را با شور و شکوه از دل خاک دهلران به دیار پاک آبدانان منتقل تا از گزند آتش خشم سپاه سیه بخت صدام در امان باشد.

این درخت دُرنشان در سایه باغبانی مهربان از سرزمین آبدانان قرار گرفت و با نسیم‌ نجابت او آینده خوش تری را ترسیم و با رفیق راهش رخت امید پوشید و عزمی راسخ و اراده ای پولادین نمود تا قله های موفقیت زندگی را فتح کند .

این درخت آذری با خون دل ، آب ایثار و دُرّ دانائی قد کشید، گردن برافراشت و ببار نشست، با یاد خدا ، همت والا و پله دعا به سجده آسمان رفت و زلف عزت را شانه کرد.

دستان قدرتمند و ثمره‌ شورانگیز این طوبای طاهر سال های زیادی بر بام ایران خرامید و با ابر و باد و مه و خورشید و فلک به مغازله و معاشقه پرداخت و دست بلند و قد رعنایش با نگاه نمکین و تبسمی طلایی ، عظمت‌ و بزرگی ایلام را به رُخ تاریخ کشید.

برگ درخت دانش افزای دکتر آذر در اوج عزت آمار ایران و عمارت دیوان و بهشت بهارستان را اعتبار بخشید و صدها رهگذر خسته تن و شکسته دل را نیز در سایه خود میزبانی کرد و غبار غم و خستگی راه‌ از روح و جانشان گرفت و با نشاط و نور و نیران معاوضه می کرد.

شادروان دکتر عادل آذر صحیفه سبز علم و ثمره شیرین آگاهی بود که سالهای متمادی شهد آن فضای جامعه اسلامی را معطر و لایه های سخت و دلگیر محرومیت را منور می کرد.

برگ و بار درخت تناور و مهرآسای این استاد فرزانه با اعجاز اقتدار و نور و نبوغ خود تا سریر ثریا به اوج رفت و ایلام و ایلامیان را مفتخر تکریم نمود.

آری؛ لاله لطیف و شجره شکوهمند دکتر آذر تسلیم تقدیر و سایه نشین سرنوشت گردید و روز هفتم مردادماه سالجاری‌ مصادف با اولین روزهای سوگواری سرور و سالارشهیدان عالم حضرت اباعبدالله الحسین (ع) رخ در نقاب خاک کشید و مصیبت سنگینی را بر استان ایلام و شهرستان های دره شهر و بدره و آبدانان و دهلران تحمیل نمود.

درخت وجود این اندیشمند عالی مقام در کسوت مشاور رئیس جمهوری اسلامی ایران به قدری ثمربخش و پربرکت بود که غم فقدانش مراکز علمی و اجرایی را در سایه عزا و اندوه خود قرار داد و برگ فراق ، فغان ، افسوس و آه را نصیب اقوام و ایلات حوزه جنوب کرد.

روحش شاد و یادش گرامی

Leave a Comment

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.